değmeyin keyfime....

denizi oldum olası severdim.denizi olamayan bir şehirde büyümenin verdiği bir özlemdi belki.sehrinde deniz olup ta farkına varmayanlar var derlerdi inanmazdım.6 senedir denizin neredeyse içinde oturuyorum.ama yinede o çocukken özlemle görmeyi beklediğim deniz kadar keyif vermiyor.Çocukken yazları sağolsun canım babam bizi sık tatile çıkarırdı ama yine de kardeşimle denizi görmeden gözlerimizi kapatırdık annem gelince haber verir acardık sevinip birbirimize sarılırdık... Çocukluk işte sen küçüksün ama küçük şeylerde seni mutlu edebiliyordu.Yaşlar katmerlendikçe mutlu olma çıtası daa yükseliyor mu ne :( 
yazları 2 senedir uzun süreli mekan değişikliklerimiz oluyor emir'imle. İşlerde benimle tarnsfer tabi Çalışmayı üretmeyi seviyorum.Kendime getiriyor beni....Emir için düzeni değiştiriyoruz keyf alsın kış stresini atsın diye..
 gündüzleri harala gürele geçiyor ama gece saat 11 den sonra sultanlığımı ilan ediyorum.çocukluğumda gözlerimi kapatıp ilk gördiğimde sevinip çığlıklar attığım deniz bu.Bilgisayarımda o dönem takık olduğum bir şarkı( bu hafta da gökhan türkmen-yüreğim akustik versiyon-şiddetle dinlemenizi tavsiye ederim.) sade bir nescafe,karşımda belli belirsiz karşı kıyı ışıkları, zaman zaman geçen pat pat balıkçı kayıkları, tıpkı ben gibi bazen durgun bazen deli dalgalı denizin sesi, kafamda binbir düşünce ama keyifli.Gecenin sessizliğini seviyorum.sakinliğini...dinginliğini...
zaman zaman gözlerim dalıyor karşı kıyılara kıpraşan lambalara takılıyorum.kimler var kimbilir oralarda ne dertler, ne hüzünler, ne mutluluklar, ne umutsuzluklar, ne ümitler... umarım herkes mutludur yada yakındır mutluluk onlara.
Herkes gülsün isterim kimse ağlamasın,umutlarını yitirmesin,şans  getirsin her yeni gelen gün.güzel şeyler isteyelim herkese ama herkese.
bugün bir romantizm içerisindeyim hayırlara gele dedim ya değmeyin keyfime...
tüm dostlara güzel şanslı bir gün olması umuduyla....şehnaz kaçar:),


ŞeHnAz