keşke yine kumdan kaleler pastalar yapabilsek...

emiri ve çocukları izledim geçen hafta kumsalda.Büyük bir ciddiyetle elbirliğiyle bir harfiyat çalışması vardı kumda kimi kum taşıyor kimi kazıyor kimi su taşıyor tabi bu görev emirin su demek emir demek:) gözlerim doldu.birçok şey geldi aklıma yazmak istedim şimdide bunları...

ne zaman büyüdün sen hastaneden geldiğimiz günü hatırlıyorum evde bir şaşkındım bir emir bir koja ve bir ben.Allahım ben şimdi napıcam tek başıma derken emir şimdi 2,5 yaşında ve arkadaş grubu var oyun oynuyor pehhhhhh zaman nasıl dahızla akıyor, biz yaşlanıyoruz derdi canım annem işte bundan bahsedermişte bilmezmişim...

 her anın tadını çıkarmak ondan keyif almak gerek fotoğraflara bakarken hep bunu düşünürüm bir daha o geçen günü aynı tadında yaşama şansımız yok.belkide sağlığımız elvermeyecek bilemeyiz yarını o nedenle heran gülmeli insan güldürmeli.Mutlu olamalı mutlu etmeli dostları arkadaşları evlatları anneleri babaları herkesi ama herkesi.

emiri seyrederken  büyüdüğümü anladım. hep deniz demek kum demek ikoncanlar gibi takıp takıştırıp şezlongta bikini defilesi getirmez aklıma benim hep çocukluğumu anarım.

her sezon canım annemin bize aldığı kolluklar simitler kovalar kürekler gelir aklıma.

Yada özenle tatile gitmeden diktiği havlu elbiseler:)))

kaç yaşındaydım ilk güneş gözlüğümüz aldığımda diye düşünürüm.şimdi 1 yaşında bebek arabasında kurulan minnoşların bile var maşallah.Allah hepsini korusun.

Ahhh ahhh o deminde dedim ya her dakikanın anın keyfi diye bak şimdi dönebilir miyiz annem babamla gidilen o havlu elbiseli kırmızı çiçekli bikinili, tokyo terlikli, şile bezinden deniz elbiseli tatile....

Keşke elimizde bir sihirli sopa olsak zaman zaman gidebilsek o günlere...

esas mutluluk onlarmış, o tatillermiş...

keşke ama keşke aynı saflıkla mutlulukla yine kumdan kaleler pastalar yapabilsek  büyümüşlüğün pisini derdini tasasını düşünmeden büyümeden... keşke.....

değmeyin keyfime....

denizi oldum olası severdim.denizi olamayan bir şehirde büyümenin verdiği bir özlemdi belki.sehrinde deniz olup ta farkına varmayanlar var derlerdi inanmazdım.6 senedir denizin neredeyse içinde oturuyorum.ama yinede o çocukken özlemle görmeyi beklediğim deniz kadar keyif vermiyor.Çocukken yazları sağolsun canım babam bizi sık tatile çıkarırdı ama yine de kardeşimle denizi görmeden gözlerimizi kapatırdık annem gelince haber verir acardık sevinip birbirimize sarılırdık... Çocukluk işte sen küçüksün ama küçük şeylerde seni mutlu edebiliyordu.Yaşlar katmerlendikçe mutlu olma çıtası daa yükseliyor mu ne :( 
yazları 2 senedir uzun süreli mekan değişikliklerimiz oluyor emir'imle. İşlerde benimle tarnsfer tabi Çalışmayı üretmeyi seviyorum.Kendime getiriyor beni....Emir için düzeni değiştiriyoruz keyf alsın kış stresini atsın diye..
 gündüzleri harala gürele geçiyor ama gece saat 11 den sonra sultanlığımı ilan ediyorum.çocukluğumda gözlerimi kapatıp ilk gördiğimde sevinip çığlıklar attığım deniz bu.Bilgisayarımda o dönem takık olduğum bir şarkı( bu hafta da gökhan türkmen-yüreğim akustik versiyon-şiddetle dinlemenizi tavsiye ederim.) sade bir nescafe,karşımda belli belirsiz karşı kıyı ışıkları, zaman zaman geçen pat pat balıkçı kayıkları, tıpkı ben gibi bazen durgun bazen deli dalgalı denizin sesi, kafamda binbir düşünce ama keyifli.Gecenin sessizliğini seviyorum.sakinliğini...dinginliğini...
zaman zaman gözlerim dalıyor karşı kıyılara kıpraşan lambalara takılıyorum.kimler var kimbilir oralarda ne dertler, ne hüzünler, ne mutluluklar, ne umutsuzluklar, ne ümitler... umarım herkes mutludur yada yakındır mutluluk onlara.
Herkes gülsün isterim kimse ağlamasın,umutlarını yitirmesin,şans  getirsin her yeni gelen gün.güzel şeyler isteyelim herkese ama herkese.
bugün bir romantizm içerisindeyim hayırlara gele dedim ya değmeyin keyfime...
tüm dostlara güzel şanslı bir gün olması umuduyla....şehnaz kaçar:),


ŞeHnAz

damla sakız hayallerimize yakomoz vursa....

Damla sakız hayallerimize yakamoz vursa
Bari öyle canlansa da hayat bulsa
Ne iyi olurdu kalbe kan yine
Hücum etse…

Vur kadehi ustam bu gecede sarhoşuz
Kalan sağlar bizimdir acıdan mayhoşuz
İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
Bundandır böyle dibe vuruşumuz.

Söndürmüşüz feneri salaş bir balıkçıda
Rengimizi sıyırmışta gitmiş gidenimiz
Nur cemalimizin astarı kalmış bi tek
O da kaşık kadar..

Vur kadehi ustam bu gecede sarhoşuz
Kalan sağlar bizimdir acıdan mayhoşuz
İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze
Bundandır böyle dibe vuruşumuz

Nasıl güzel sözler nasıl güzel bir ses nasıl güzel bir şarkı SILA’dan…

Şu ara buna ciddi takıkım.Kızgınım yine birşeylere birilerine sanki. Aslında sultanlık günlerimi yaşıyorum deniz kum yakamoz yakışıklı bir küçük adam.ım emirimle…Yine yaz geldi biz mekanımıza geldik işlerde buraya transfer…. Keşke dertler düşüncelerde tRANsfer olmasa kalsa olduğu yerde yok olsa ama maalesef…

Güzel şeyler düşünmeye çalışıyorum şuan… Dilimde sılanın şarkısı kulağımda kıyıya usul usul kibar kibar vuran dalgaların hışırtısı..Ara ara kafamı bilgisayardan kaldırıp denizi izliyorum yakamoz bu akşam her zamankinden daha bir fethediyor beni. Uzaklara dalıyorum… Hayallerde boğuluyorum… Hayat ne kısa. Zaman nasılda akıyor  geçen senede aynıydım. Sanki bir dejavu… Damla sakız hayallerimize yakamoz vursa
Bari öyle canlansa da hayat bulsa Ne iyi olurdu kalbe kan yine
Hücum etse… ne iyi olurdu….ne iyi…………………

SEHNAZ

büyümüşüm ben anne...

BÜYÜMÜŞÜM BEN ANNE….. 
Büyümüşüm ben anne Yine gülüp geçme Bu sefer ki sahi… Artık koşmaz olmuşum kalabalıkta İsteğimi ağlayarak ifade edemez olmuşum İçime atmışım yaşanmışlıkları Ağlarken hıçkıramaz Gülerken dişlerimi gösteremez olmuşum! Hayat pembeyken kararmış bi anda Gerçekler canımı yakmış Acılarla boğuşmuşum İnsanları tanıyamaz güvenemez olmuşum anne Birine kapıldım mı vazgeçemez… Özlemimi dile getirememişim Ve içimden geleni söyleyememişim!

sevinçli miyim neyim?

Bir sevinçliyim bir değilim.Değilim çünkü bazı insanların hareketleri beni gerçekten çok ama çok üzüyor.Kelime anlamından da öte gerçek anlamda üzüyor, düşündürüyor, şaşırtıyor, kendi kendime sorduruyor şu soruyu’’ İNSANLAR NEDEN KÖTÜDÜR?’’ Onları buna zorlayan sebep ne aslında hayat ne güzel,dostluklar,paylaşımlar,çiçekler, böcekler,misss kokan deniz havası, uçuşsan martıları izlemek……vs ne denli hoş şey var etrafta görmek lazım ama bunları seyredip hoşgörüyle sevgiyle dostlukla birbirine sarılmak varken bir fitne bir fesat sorma gitsin.Zaman zaman aslında onlarada acımıyor değilim(bak yine iyi niyet) çünkü bunlarla uğraşırken onla bunla dalaşırken ne çok şey kaybedip nelerden eksik ve nelerden mahrum kalıyorlar, ne dostluklardan ne güzelliklerden vay ki vay hallerine yazık Allah gönül gözlerini açsın. Neyse efendim. Diyordum ya bir sevinçliyim bir değilim. Değili açıkladık gelelim sevinçli olamama … bir çok sebep çok şükür.Yada şöyle dieyelim görebildiğime binlerce şükür…. Yaz geldi hemde birden baharı yaşamadan kalın ceketten çizmeden birden beyaz t-shirte parmak arası terliğe terfi ettik.sokaklarda hanımeli kokusu sabah pencereyi açınca masmavi deniz kokusu görüntüsü yazın ayrı bir güzel. Gideceğim ha şimdi ha yarın darken bayağı uzun oldu annemi babamı görmeyeli biraz kaçacağım buralardan sanki  )))) Tabi benle beraber üretim sahasıda nakledilecek gittiğim yere çalışmak devam tatil-şort-kumsal engel değil çalışmaya nasılsa kargo ile çalıştığım için ha oradan transfer ha buradan ne farkeder.Önemli olan eller….   Emir’im de çok sıkıldı istiyorum ki o da doysun anneannesine dedesine.N egüzeldir annanne-babanne-dede insan hayatında yaş 35’I mini mini geçti J ama yine özlemle keyifle anarım hepsini.Onlar anne baba gibi sevmez size daha bir farklı severler ifade bile edemiyorum yüreğinde hissedersin onları aayyyyyyyyy ne de özlemişim hepsini Allah yattıkları yerde rahat ettirsin anneanneciğimi, babanneciğimi ve de dedelerimi…. Hayatta sevdiklerimiz yanımızdayken her anımıızın tadını çıkaralım hemen kalkıp bir arayalım mesela veya bir üzümlü kek yapıp çay içmeye gidelim Alışveriş merkezlerine haftada 2 saat gitmeyelimde onları gülümsetelim keşkelere yenilmeden zaman….

Şehnaz

ben de babamın bir küçük kızıyım hem de en nazlısından....

Ben de babamın bir küçük kızıyım;

Canım babacığım senle aramızda 367km.var belki ama hep yanımda hissediyorum seni. O koca çınar beni her türlü sıkıntılarda, üzüntülerde, yıkılmışlıklarda koruyor biliyorum hissediyorum. Bana güç oluyor varlığın. Kilometrelerin uzunluğu zaman zaman burnumu sızlatıyorsa da hemen toparlanmaya çalışıyorum ve bir arayıp sesini duymak bana huzur veriyor. Küçüklüğüm şu ara daha sıkça gözlerimin önünde film şeridi. Belki de şu aralara daha bir duygusalım daha bir özlem doluyum anneme ve babama bayağı uzun oldu şartlar bizi uzunca ayırdı sanki. Aklıma sıkça düşen film karelerinden;

ilkokul günlerim saçlar oldukça uzun ve gür .Annem sırasıyla bizi yıkamış ve saçlarımı taramak için beni önüne almış  hemde ince dişli bir tarakla, yok efendim daha düzgün olurmuş tabi bir tartışmadır hurraaa gitsin. Eee kadında 4 çocuk iş güç ev nerde böyle otomatik yaşam, herşey bilek gücü bizim bile ukalıkla hep şikayet ettiğimiz tüm işleri o minicik pamuk elleriyle yapardı canım annem….neyse efendim yine ağlakım ben. Babam hemen el koyar bende bir hınzırlıkla elinden kaçar babamın yanına otururdum. Büyük bir sabırla saçlarımı açardı hem de ne sabır, tarardı açardı saçlarımı  canım babam…

Okuldan çıkar bazen yanına uğrardım birgün bile sormazdı aç mısın hemencecik yemek söylerdi. MEŞHUR ESKİŞEHİR’in TATLIDİL KÖFTECİSİ’nden… Bonkör olmayı yedirmeyi ikramı babamla annemden öğrendim ben.

Sonbahar aylarında cumartesi akşamları babam eve ahşap çubuklarla iplerle kağıtlarla gelirdi Bir doktor titizliğinde uçurtma yapardı bize. Eeee malum ertesi gün Pazar ve çocuklar evde durmaz alıp uçurtmamızı giderdik kırlara artık uçuran var mı öyle uçurtmaları yada el emeği yapan bilmem ama sanki babamın yaptıkları ve o kadar yükseklere çıkaranları yokmuş gibi gelirdi  bana .O benim babamdı ve herşeyi süper yapardı.

Sevgi doluydu babam ama çok vıcık vıcık göstermezdi hep kollardı ve hissederdin sana düşkün olduğunu. Özenirdim ona örnek alırdım. Yaz tatillerinde bile evde olmazdım  çalışırdım onunla. Keyif alırdım. Yanında çalıştırdıklarıyla diyologları, arkadaşlarının ve iş yaşantısındaki itibari, araştırmacı ruhu, çalışkanlığı, örnek aldığım bir aynam oldu benim hayatımda babam…

Evlendim en son artık evden ayrılıp giderken kafamı kaldırıp bakmak istedim aslında  dayanamayacağımı biliyordum ama bakmak istedim canım babam bana güle güle dedi el salladı veeee balkon demirine bir çocuk edasıyla kapanıp nasıl ağladı. O sahne 6 sene bitti ama halen gözlerim önünde ve halen beni ağlatır tıpkı şimdi ki gibi. Bende yol boyunca durmadan hıçkıra hıçkıra ağlamıştım. O benim hayatımın idolü, sevdiğim adamdı Halen öyledir canım babam. O zaman bir kez daha anlamıştım beni  ne denli sevdiğini…

Düğünümde anı defterinin ilk sayfasına aynen şunları yazmıştı canım babam;

BİR ÖMÜR BOYU MUTLU OL

MUTLU KAL

BABANUĞUR

HER ZAMAN DESTEKÇİNİM, YARDIMCINIM,KORUYUCUNUM,

AĞLAMA ALLAH GÜLDÜRSÜN…..

Yıkıldığım, bazı haksızlıklar uğradığım çaresizliklerde kaldığımda açar okurum. Aklıma getirmem mutlaka gider açar okurum. Onun söylemlerini el yazısıyla okumam yüzünü görmüşçesine bana güç verir. Gerçekten evlendim bu sözlerinin hep arkasında oldu….

Canım babam sayfalarca yazabilirim bitmez duygularım, herkesin babası çok özeldir. çok önemlidir. çok değerlidir. Çok ama çoooook vefalıdır. Babam sende benim için teksin.uzun zamandır görüşemedik ama az kaldı gelicem.

Ben senin halen saçlarını taramasını bekleyen küçük kızınım, ben halen senin elimi tutup karşıdan geçirdiğin küçük kızınım, ben halen sana mektuplar yazan küçük kızınım. Zekanla, çalışkanlığınla, vefanla, anneme eşliğinle, iş hayatındaki başarılarınla herşeyi geç benim babam olduğun için seninle gurur duyuyorum.

Çok şanslıyım ki  benim babamsın. İyi ki bu kirlenmiş hayata senin kızın olarak geldim ki bizi temiz bırakabildin. Allah seni ve annemi başımızdan eksik etmesin. Sağlıkla mutluluk ve huzurla hayırlı ömürler nice kutlamalar diliyorum CANIM BABAM. Günün kutlu olsun.

HALEN ELİNİ TUTMASINI BEKLEYEN KÜÇÜK KIZIN

ŞEHNAZ

yorulmak mı o da nesi?:)))))))))))))))))))

eskiden yoruldum kelimesini ne kadar kolayca söylermişim aslında hiç te hakketmeden.Şimdi  bunu daha da çok içime sindire sindire anlıyorum.Eğer tatlı mı tatlı ama bir o kadar hareketli bir minik canavarınız varsa evde, akşam devamlı günlük taze yemek bekleyen bir eş, onlarca cevap bekleyen telefon konuşmalarınız, yetiştirilmeye söz verilmiş işleriniz,ajandanızda sizin tik atmanızı bekleyen yapılacaklar ve aranacaklar listeniz,cevap bekleyen maillar,her gün sesini duymadan işlerinizin rast gitmeyeceğiniz düşündüğünüz ve  ilk iş aradığınız bir tatlı anneniz,günde 1500 kez toparlanan ve tekrar dökülüp ve tekrar ve tekrar… toplanan oyuncaklar,gece uyuyalım mı oğlum deyip te ‘HAYIY’ ‘HAYIY’ deyip kaçan bir kıvırcık kafa (Emir),gece bilgisayarın başında sabahı bekleyen kahve fincanları,yaz planları,iş planları,yeni tasarımlar için beyin fırtınaları vs…….bazen kendime bende hayretle şaşıyorum günde 5 saat uykuyla (ki en az 2 kez emir tarafından delik deşik ediliyor) yaşamaya nasıl da alıştım.Küçükken annem bizden sonra yatardı ve bizden önce kalkardı derdim ki anneler hiç uyumaz mı evet anneler süper kahramanmış  ve hiç ama hiççççç yorulmazmış bunu anne olunca anladım. Evet durup durup şu ara kendime en çok sorduğum soru’’Yorulmak mı o da nesi??????……………..”
şehnaz